18/12/10

μαύρο - ασημί...








 








Βραχιολάκι χεριού...
     Και για να προλάβω τυχόν «glamorous» παραπομπές...
     Ας θυμήσω.... 
Πιο ψηλά από ένα κομματάκι ασήμι, βγαλμένο με τα χίλια ζόρια από τα σωθικά της γης...
     Έλαμπε πάντα, και για όλους,
     Η έναστρη νύχτα....




σκουλαρίκια



     










     Για τρυπημένους μπενάκηδες

     Και βγενάκηδες.

     Ο μπενάκης και ο βγενάκης φέρουν τρύπες προς προσαρμογή όμορφων στολιδιών.

     Όμως!

     Τι να πει κανείς για τις «μαύρες» τρύπες;  

     Αυτές των οποίων η σύσταση περιορίζεται σε μυστηριώδη εξαφάνιση υλικού;

     Μα τη θάλασσα ! 

     Οι μαύρες τρύπες μου φαίνονται περισσότερες από τις υπόλοιπες! 

     Μαύρες τρύπες στο σύμπαν, στην οικονομία και στο έρμο μας μυαλό που όσο κ αν προσπαθεί για μυστηριώδη εξαφάνιση προσλαμβάνοντος υλικού.

     Αδυνατεί. 

     Και δεν το χωράει ο νους!









































7/12/10

λαϊκή τέχνη

 




































Αυτό το κολιεδάκι ας είναι αφιερωμένο στη λαική τέχνη.
Κάθε φυλής, κάθε παράδοσης, κάθε εποχής...
Αφιερωμένο στην ακαναλάριστη τέχνη του καθενός, της καθεμιάς,
στην εξωακαδημαική τέχνη.
Χρωστάμε και σε αυτήν, πολλά...





χειμώνας

 








  «Υψηλές θερμοκρασίες για την εποχή»...


Όλο αυτό είναι μόνο εποχή...
Είμαστε μόνο εποχή....



Ευτυχώς!



Μα που πήγε ο χειμώνας;



                                

 «χειμερινά»  κολιέ μεσαίου μήκους...

2/12/10

steps song



…..Steps song …

…..Jumping someone else’s train
Could change the weather even cause rain!
Prefer to feel this kind of pain
Than others steps follow in vain

Thinking positive in force
Will kill the light of dark horse
Orgasm happens when relax,
Joy no need be proved to max 
Ι love dark cause I love light
Either awake or sleeping tight

No fear about Waste of space
And waste of time does not exist
Existence‘s just a crazy twist

Doing lots of stuff, No hurry
And as usual comes in fact
Will simply look extraordinary
My magic random next free act

My steps in blue
My steps in gray
My steps in red
No boss to obey
I love my steps on subway
No need explain away

I love my steps
And every day
No rules but mules
Cause Rules are jail!!!!!!!!!!!!!


      
  δ.χ.........φόρα





 σημείωση:αυτό το τραγουδάκι ψάχνει ακόμα τη μελωδία του 
λόγω της πηγής έμπνευσης του, που ήταν το "jumping someone else 's train" των "cure", την αναζητά σε παρόμοιο μουσικό προφίλ...







το δέντρο που φεύγει

         
          Μια φορά και ένα καιρό,
          ήταν ένα, δέντρο...
          Το φώναζαν, "δε θέλω να σε πληγώσω".
          Ο καρπός του ήταν πεντανόστιμος,
          με διαφορά, θα έλεγε κανείς, καλύτερος, από όλα τα άλλα φρούτα....
          Τον καρπό του δέντρου τον έλεγαν "ο δρόμος μου είναι δικός μου".
          Το δέντρο αυτό, είχε παράξενους προβληματισμους...
          Σκεφτόταν:
          "Η φύση, μου χαρίζει τους καρπούς μου,
          είναι αξιοθαυμαστοι, ναι, το παραδέχομαι, όλοι το λένε..."
          "Μα, στην πιο γλυκιά τους στιγμή, φεύγουν και μ αφήνουν...
           Και που πάνε;
           Πέφτουν στη γη και σαπίζουν...
           Nαι το προτιμούν να πέσουν και να σαπίσουν από το να μείνουν μαζί μου!
           Ή, όσοι δεν πρόλαβαν να φύγουν, τους τσιμπάνε τα πουλιά, τους δαγκώνουν τα ζώα...
           Ο καθείς έρχεται με θράσος και κατατρώει τις σάρκες των καρπών μου, που εγώ δημιούργησα και τόσο αγαπώ!
           Ή μου τα κλέβουν οι άνθρωποι βάζοντας τα σε φρικτά καλάθια...


 Δεν είναι ζωή αυτή !
Δεν είναι ζωή αυτή!
Δεν είναι ζωή αυτή!
  Δεν είναι ζωή αυτή! "


          Μια νύχτα παράξενη και βροχερή, νύχτα κατακλυσμού και θεομηνίας, το δέντρο σταμάτησε να φωνάζει "δεν είναι ζωή αυτή!".
          Έβαλε τα δυνατά του, αυτοσυγκεντρώθηκε, επιστρατεύσε ολόκληρο του το είναι!

          Φούσκωσε και ξεφούσκωσε και ίδρωσε πολύ, πιο πολύ από όσο νερό έριξε όλο το βράδυ η βροχή!

          Και ...................ΞΑΦΝΙΚΑ!

          Τα κατάφερε!
          Δεν ξανάκανε ποτέ καρπούς...
          Ένα άλλο δέντρο, στην πέρα μεριά,  μου πε πως το δε μια μέρα να τρέχει, να τρέχει, να τρέχει, δίπλα στο ποτάμι...






                           











                 σημείωση: και η ζωγραφιά και η ιστοριούλα σκαρώθηκαν αρκετό καιρό πριν.
                 Τη ζωγραφιά την έχω δωρίσει, και έτσι δεν  μπορώ να σας ενημερώσω με βεβαιότητα για το          μέγεθος, ήταν πάντως μία μικρούλα ελαιογραφία γύρω στα 20εκ*30εκ...


28/11/10

η ομπρέλα







                                                                                                    


Μου θα είναι ξύλινη. 

Δεν θα σταματάει τη βροχή...
Μόνο στολιδι θα ναι...

Και το νερό... ελεύθερο,
ελευθερο πάνω μου.

Και η βροχή, ελεύθερη,
ελεύθερη πάνω μου.

Ελεύθερα μέσα μας,
Όσα μπορούμε...






13/11/10

Γαλάζια

Η γαλάζια αντιθέτως είναι μοναχική. 

Το αερικό http://padafora.blogspot.com/2010/10/blog-post_4128.html και η νεφέλη http://padafora.blogspot.com/2010/11/blog-post_9503.html την συμβουλεύονται για τα μελλούμενα.
Και κείνη τους λέει να πάψουν να ρωτούν... 
Τίποτα πιο σαγηνευτικό από το άγνωστο...

Ακρυλικό χρώμα χρυσού, ελαιοχρώματα, και χάντρες. Άλλη μία μικτή τεχνική διερεύνησης της συνεργασίας των υλικών. Διάμετρος καμβά 40εκ.


















Σημείωση: η επεξεργασία των φωτογραφιών που εκτίθενται εδώ,  δεν αλλοιώνει την καθαυτή εμφάνιση τους… Θα μπορούσατε να το διαπιστώσετε, και ναι, κάτι θα κεράσουμε….!


Νεφέλη





















Είναι καλή φίλη του αερικού 

http://padafora.blogspot.com/2010/10/blog-post_4128.html

    15*35 εκατοστά ελαιογραφία σε καμβά, συνδυασμένη με φύλλα ψευδόχρυσου…

Εικόνες που μαγνητίζουν…




Κόψε κάτι θα μου πείτε, αλλά είδη το έκανα…
10*15 εκατοστά το πρώτο κομμάτι και μόλις 8*9 εκατοστά το δεύτερο!
 Πρόκειται για καμβά που περίσσεψε, ζωγραφίστηκε με λάδια και προσαρμόστηκε σε μαγνήτη.
       Τα έβαλα στο ψυγείο αλλά αν το βρίσκετε πολύ μπανάλ, ίσως θα μπορούσατε και...
στη σιδερένια σας θέληση!    

Μαλλιά κουβάρια

















  Πρόκειται για σπουδή εκ του φυσικού συνδυασμένη με κολάζ επιζωγραφισμένο.
         Κατά τη δημιουργία του έργου σίγουρα δεν σκεπτόμουν «μαλλιά κουβάρια»...

         Ο τίτλος προέκυψε εκ του αποτελέσματος.

 Πάντως αν οι τίτλοι των ζωγραφιών δημιουργούν εσκεμμένα συνειρμούς, τα ίδια τα έργα δημιουργούν ακούσιους και ανεξέλεγκτους από το δημιουργό συνειρμούς. 

 Καλό αυτό.

 Παράλληλες πορείες.
        50*70 εκατοστά, χαρτόνι, ακρυλικά, κολάζ.




1/11/10

Αφρικάνικος χορός









   
african dance oilpainting by fora


    









































         Η τρίτη «χορευτική», 1*1μ ελαιογραφία σε καμβά που δημοσιεύεται εδώ.

         Είναι σχετικά πρόσφατο έργο, δεν έχουμε γνωριστεί ακόμα καλά, αλλά όλα - μεταξύ μας -  προδιαγράφονται ευοίωνα…   «Το αυτό επιθυμώ και δι' υμάς»...





        

Με φόρα Αφρική ΙΙ !














Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως λένε και αν και η ρήση σηκώνει αμφισβήτηση, εδώ επαναλήφθηκε η αναπαραγωγή της ίδιας ελαιογραφίας σε κολιέ. 
Το αποτέλεσμα ικανοποιεί περισσότερο από το προηγούμενο μάλλον (εδώ http://padafora.blogspot.com/2010/10/blog-post_8458.html για σύγκριση),.

H πολυπλοκότητα ας μη γίνεται αυτοσκοπός και ας μην υπερβαίνει την αξία της σύνθεσης….

          Κορδόνι 95 εκατοστών, μενταγιόν 5εκ*4εκ.





Τετράγωνο

    Τετράγωνη λογική, λένε.

    Επίσης λένε τετραπέρατος,  τετράπαχος...

    Αλλά και τρικούβερτος, τρισευτυχισμένος...

    Η΄ πεντάρφανος, τα έχει τετρακόσια ....
    κ.ο.κ...
    Άβυσσος…
    Πάντως ο Κλιμτ είχε τους λόγους του να προτιμά τους τετράγωνους καμβάδες. 
  
    Θεωρούσε πως διευκολύνουν τη σύνθεση. 
    Αν ναι, 
    το ίδιο δεν θα  πρεπε να ισχύει και για τον κύκλο;



 
   






























      





Εδώ το Φιλί του Κλιμτ, σε κολιέ. 
Κορδόνι 80 εκατοστών και μενταγιόν, 
τι άλλο; 
Tετράγωνο. Πλευράς 4,4 εκατοστών…

6/10/10

24 νήματα







Αντί για 12 και η ίδια πλέξη μακραμέ, που φαίνεται και αλλού εδώ, σφύζει γοητείας!   
Αυτό το βραχιόλι χεριού δεν πήρε πάνω από δύο ώρες…
Tι είναι δύο ώρες μπρος την αιωνιότητα;





 

          




χειμερινό βραχιόλι







 


                        








                                               Τσόχα, μαλλί, μαρκαδόροι για ύφασμα και σκελετός κομμένης λωρίδας πλαστικού μπουκαλιού (νερού). 
        Η ανακύκλωση, έξω από την εξιδανίκευση που της προσδίδει η κερδοσκοπία, υπήρξε ανέκαθεν αυθόρμητη - ενστικτώδης συμπεριφορά. 

        Γιατί λοιπόν τώρα τόσος ντόρος;
        Πουλάει το «πράσινο», εεε;

4/10/10

απόδραση

       Άλλο ένα προσχέδιο που αν και πλήρες στη σύλληψη του, στερείται τεχνικής αρτιότητας. Ελαιογραφία σε καμβά 25εκ*30εκ. Θα το σκάσουμε; Kαι αν ναι, για που;




 



φύση Vs πόλη

        Ελαιογραφία 20εκ*25εκ που χαρακτηρίζεται μάλλον ως προσχέδιο παρά ως ολοκληρωμένο έργο. 
          Η "πόλη" - εντούτοις - θα μπορούσε να είναι και διαφορετική. Άλλης κλίμακας και, κυρίως, άλλου πολιτισμού.










      





αερικό















           Ακρυλικά σε καμβά, 20εκ*30εκ. 
           Αυτά τα μικρά έργα, λειτουργούν θαυμάσια ως προσχέδια μεγαλυτέρων αφού το μικρό μέγεθος παρέχει εποπτεία και έλεγχο της σύνθεσης.
           Η μεγέθυνση, εάν και όταν ακολουθήσει, είναι καθαρά τεχνικό ζήτημα.




δέντρο

wound pencil on canvas by fora
       





             Σαμοθρακιώτικος πλάτανος, δέντρο υπαρκτό, απέπνεε δέος και θαυμασμό. 

             Μολύβι σε καμβά 40εκ * 60εκ, το αρχαιότερο των έργων που δημοσιεύονται εδώ.  

             Σταθερή αξία, πρωταρχικό μέσο, το μολυβάκι, αυτάρκες και αυτόνομο.

3/10/10

με φόρα αφρική!

         Τμήμα της ελαιογραφίας, που δείξαμε εδώ, συνδιάστηκε με κολάζ και ρητίνες και έγινε μενταγιόν.
         Ένα μακρύ κολιέ 70 εκ που ίσως δεν του φαίνεται, αλλά είχε αρκετή δουλίτσα...










υγεία - κλιμτ

       Λεπτομέρεια από την ιατρική του κλιμτ, η υγεία ως μενταγιόν σε ένα μακρύ κολιέ 70 εκατοστών.
       Τώρα για ποιανού την υγεία μιλάμε, ή για τι είδους (πνευματική, σωματική, κοινωνική, ή άλλη...), θα σας γελάσω.

       Η μήπως πάνε πακέτο και ή όλα ή τίποτα;



α/προσωπογραφία




         Όχι, το "α", δεν είναι στερητικό, εξυπνοπούλια μου. 
         Στερητική είναι η μονιμότητα.

         Πάμε για άλλα. Πάντα. ..







s.portrait oilpainting by fora

       























             Ελαιογραφία σε καμβά 36εκ*68εκ. Λάδια, αγαπημένα, λάδια...

ξεσκαρτάρισμα

           

Να την πιάσει κανείς την (όποια) μεγαλούπολη, 
να την ταρακουνήσει...
να φύγει η σκόνη, που μαζεύτηκε..
            Μάζεμα και υπερσυσσώρευση και συγκεντρωτισμός..........
και κανά ξεσκαρτάρισμα που και που, αμήν και πότε,
            εδώ ακρυλικό, διάμετρος 30εκ.


















αφρική

                Από τις πρώτες προσπάθειες στο χρώμα.... 

                Ελαιογραφία σε καμβά 40εκ*50εκ. 

                Δημιουργήθηκε ευλαβικά και έχει μέσα πολύ ψυχή, όπως όλες (ίσως) οι πρώτες φορές...































μπαλαρίνα

             Να πω την αλήθεια  Κλιμτ σκευτόμουν αρχικά....

              Εξου και τα ονειρικά διακοσμητικά σύμβολα.....

              Φόρα βγήκε...
              Ελαιογραφία σε καμβά 1μ*1μ.








ballerina oilpainting by fora