δωράκια.....

                Μετά από μεγάλη πάλη με την ντροπαλότατη φύση μου, αποφάσισα ότι πρέπει επιτέλους να αναφερθώ στη γωγώ  για να την ευχαριστήσω για το κοπλιμάν!!

               Οι ενδοιασμοί μου, αφορούσαν και το σε ποιους θα μπορούσα να το μεταβιβάσω, αφού πράγματι είναι πάρα πάρα πολλά τα μπλοκ που θαυμάζω.....

              Ας κάνω την καρδιά μου πέτρα όμως μια που όλα αυτά είναι συμβολικά και ας υποκείψω στην πρωταρχική  μου αγάπη, 

τη .........ζωγραφική!

σε namiliarte και σε IZA   λοιπόν η μεταβίβαση...

Η ανάρτηση θα τελείωσει με ένα ακόμα δωράκι.  Δώθηκε στη φίλη μου Λ. Να είναι καλά........

Ελαιογραφία σε καμβά 70*100 .

ονειροσυλλέκτες

      Μία ιδέα για κατασκευή ονειροπαγίδας μπορείτε να παρετε παρακολουθώντας το βίντεο που βρίσκεται  εδώ.

      Αν πάλι είστε, αθεράπευτος λάτρης ονείρου, διασκευάστε τη μέθοδο προς το πιο τυχαίο και ότι προκύψει...Τέλος, βαπτίστε το αποτέλεσμα κατά το δοκούν...

     

   

   Σκουλαρίκια συλλέκτες ονείρου λέω εγώ..... ΧΑ!!!

Κάρβουνο

Παίρνοντας  τα πράματα απ’ την αρχή,

Συναντάς το Σχέδιο…

Γεια σας κ. Σχέδιε, θα ήθελα πολύ να σας κατανοήσω….
"Ξεκίνα μ ένα ταπεινό μολυβάκι και συνέχισε με ένα αβανταδόρικο κάρβουνο, παιδί μου!"

Πράγματι το κάρβουνο ΕΙΝΑΙ αβανταδόρικο.

Έχει δυναμική παρουσία,  γεμίζει γρήγορα τις επιφάνειες (φόρμες θα έλεγαν οι της Κ.Τ) και είναι φοβερά εύπλαστο. Σβήνεις - γράφεις στη στιγμή…….

Αν τυχόν σας έψησα και πειραματιστείτε, ξεκινήστε γνωρίζοντας το μέσο. Πάρτε μια κιμωλία κάρβουνου και γράψτε κρατώντας το κατακόρυφο, μετά στο πλάι, μετά ακονίστε το με ένα κοπίδι και κάντε το ίδιο…..

Παρακάτω δύο δικοί μου πειραματισμοί… Η  αλήθεια είναι πως ο δρόμος είναι μακρύς…. Ευτυχώς!!!!

Ο Περσέας μώλις κέρδισε 

το κεφάλι της

Μήδειας....... 

 

                                                                               Ο   Λαοκόων ...

Διαστάσεις 50*70 και για τις δύο σπουδές - κάρβουνο σε χαρτί....

δερμα - ύφασμα

              Η αλήθεια είναι ότι θεωρώ πολύ γενναιόδωρο τον τρόπο που κάποιες από σας επεξηγούν τον τρόπο εργασίας τους. Μεταξύ των καλυτερων στις επεξηγησεις τοποθετώ και τις http://2handmadeart.blogspot.com/ 

              Αναλυτικές φωτογραφίες και επεξήγησεις και πανέμορφα αποτελέσματα!


              Αντιθέτως εγώ πολύ λακωνικά δείχνω ότι δείχνω....
              Ειδικά όμως για αυτό το παράξενο,  βραχιόλι - πατέντα, ήταν απαραίτητες κάποιες επεξήγησεις.... Εμπλουτίζω λοιπόν την ανάρτηση με αυτές!

                                          Εδώ φαίνεται κάπως καλύτερα το "πατρόν" 
                                          δηλαδή το σχήμα στο οποίο κόπηκε το δέρμα και το ύφασμα
                                          η πατέντα της ιστορίας έγκειται στο αυξομειούμενο πλάτος ουτως
                                          ώστε τελικά το βραχιόλι να εφαρμόζει απόλυτα στο χέρι....

                                          να και μία "πανοραμική" χα χα ,όπου φαίνεται η
                                         λογική του πρωτόγονου κατά τα άλλα κουμπώματος
                                         τραβάς δηλαδή το κορδόνι μέχρι να εφαρμόσει και κάνεις 
                                         κόμπο!

Οπότε συνοπτικά:

Το δέρμα κόπηκε σε σχήμα που θυμίζει ρόμβο, σε δύο άκρες του ρομβοειδούς αυτού σχήματος έγιναν δύο τρυπούλες, από όπου περάστηκαν τα κορδόνια για το κούμπωμα.

               Το ύφασμα, έντυσε το δέρμα, 

και ζήσαν αυτοί καλά, 
και μεις,
σούπερ!                                         

Βραχιόλι "δαντέλα"...

                            Χμ, αν υπάρχουν «μυστικά» για αυτό το βραχιόλι, είναι τα εξής:

                            Αφού έγινε ένας τύπος «δαντέλας» με το βελονάκι, αυτή διπλώθηκε στη μέση και ράφτηκε κατα μήκος της ευθύγραμμης πλευράς της.

                           Στη συνέχεια περάστηκε – ράφτηκε το γαλάζιο δερμάτινο κορδόνι καθώς και τα υπόλοιπα στοιχεία. 

                           Οσον αφορά στο βελονάκι, είναι λιγάκι δύσκολες οι γραπτές περιγραφές της τεχνικής. 

                           Το σίγουρο είναι, ότι μαθαίνοντας τα βασικά, υπάρχουν στη συνέχεια μεγάλα περιθώρια αυτοσχεδιασμού....  

                        

κουρελου ΙΙ

   
 

   Καλό λουλουδάτο μήνα!
   και ένα ακόμα λουλουδάτο κολιέ τύπου http://padafora.blogspot.com/2011/04/blog-post_5279.html

τζην

Με στάμπα και για πέταμα.... ε όχι και πέταμα.... αυτά αλλού!

……….. γελοιογραφικά πασχαλιάτικα..........

           Δεν θίγουμε ζητήματα πίστης. Δε θίγουμε γενικότερα εσωτερικά ζητήματα. Τα εσωτερικά ζητήματα δεν αφορούν τους απ’ έξω.

            Κοινωνικά είναι τα ζητήματα γύρω από τα οποία αστειευόμαστε.

            Και μάλλον αφορούν τη συντριπτική πλειοψηφία!

ελαιο- γελοιογραφίες  σε καμβαδάκια 20*20*20εκ

μακραμέ συνέχεια 2.....

           Τώρα μάλιστα! Κάτι κάναμε. 
           Λοιπόν, σας πληροφορώ ότι για το βραχιόλι  της φωτογραφίας, χρειάστηκαν αρκετές ώρες πλέξιμο. Ομοίως και  με το παραπάνω για το κολιέ...... 
           Απορώ σε πόσο χρόνο τελειώνουν οι έμπειροι μακραμετζήδες εκείνα τα τεράστια επιβλητικά κολιέ...

           Η αλήθεια είναι ότι το πολύ λεπτό αυτό νήμα δεν βοήθησε καθόλου ........ πολύ κόμποι για μικροσκοπικό αποτέλεσμα.

           Όμως άξιζε η προσπάθεια. Στον κόσμο του μακραμέ, κάναμε ένα ακόμα βήμα......

ανάλαφρα

Σκουλαρίκια.......           τώρα για τα υπόλοιπα που βαραίνουν, που θα πάει, θα  αλαφρύνουν κ αυτά!

μακραμέ...... συνέχεια

    
  Ούτε και εδώ ξεφύγαμε από τα γνωστά μοτίβα. Μόνη διαφοροποίηση, η χρήση νημάτων διαφορετικών χρωμάτων αντί για ένα μόνο νήμα σε όλη την πλέξη... Κάτι είναι και αυτό........!

      

Κόμπος..........

                    

                   Αντί για κόμπο στο λαιμό θα το δέσω κόμπο ότι όλα θα πάνε καλά........ 

                   Και επειδή αυτό εξαρτάται από μας, και μάλιστα όχι τόσο από όσα λέμε αλλά κυρίως από όσα κάνουμε,

                   έδεσα και γω πολλούς κόμπους...............

        σκουλαρίκια μακραμέ...........

                           Το ρολόι πάει, το "πούλησα" μαζί με την τιβί εδώ και χρόνια

                           και το κομπολόι από ότι φαίνεται, 

 μου πάει!

φτάνει πια!

Με την τεχνική της "ψυχρής υάλωσης"! 
             Τελικά καλώς τη  λέγανε ψυχρή! Το υάλωση ήταν το λάθος καθώς άλλο  το γυαλί και άλλο οι χημικές ρητίνες........ Λοιπόν ήταν λιγουλάκι ψυχρή!
             Μου λειψε η προσωπική πινελιά, η αίσθηση του πραγματικά χειροποίητου......

η αλήθεια, το παράκανα και γω με δαύτα..............

πάμε για άλλα όμως τώρα,
   

αντίο "εικονίτσες"!

.......................................................τίποτα δεν είναι απλά μάταιο,

αγαπούμε όσα κάνουμε,

και πιο πολύ αγαπούμε να προχωράμε, για άλλα, πάντα....................

Κολιέ "κουρελού"

 Είμαι περήφανη για αυτό το κολιέ, όχι γιατί είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο, αλλά γιατί αντικατοπρίζει λιγάκι τις δικές μου προσωπικές προτιμήσεις.....

            Θέλει βέβαια το χρόνο του. Φτιάχτηκε με διπλά νήματα, τα οποία «τυλιχτηκαν» από λεπτότερα, ένα ένα με κατασκευή κόμπων......

            Το λουλουδάκι έγινε με βελονάκι, έραψα σε αυτό τη χάντρα, και όλο μαζί το προσάρμοσα στο κολιέ......

            

Ποιος μένει ανεπηρέαστος από την άνοιξη........;

μακραμέ - αχ και πότε - αχ και αν, σε μάθω..........

......................Προς το παρόν επανέλαβα το ίδιο σχέδιο με το   http://padafora.blogspot.com/2010/10/24.html 
για ένα βραχιόλι ποδιού...........                 









και ένα χεριού........

  προς υπενθύμιση των κεκτημένων και βλέπουμε...... δε μπορεί...... όλο και κάτι θα δούμε!

ΚΑΡΦΙΤΣΕΣ

Και ένας, μάλλον διαφορετικός τρόπος αποθήκευσης τους , που κατέβηκε από το ξερό μου το κεφάλι....

Επειδή όμως κανένα κεφάλι, όσο ξερό και να ναι, δεν μπορεί από μόνο του να εφεύρει τα πάντα, αλλά πάντα εμπνέεται από όσα συναντά..........

Και προκειμένου να ευχαριστήσω και να ανταποδώσω για τα όσα κατα καιρούς έμαθα από τα blog σας, τις οδηγίες σας, τις δικές σας δημιουργίες......

Θα πω σήμερα και γω δυο λόγια για αυτό που έφτιαξα....

Λοιπόν καπάκι δοχείου μεταλλικό...

Σε αυτό, κόλλησα ένα χαρτονένιο σουβέρ που κατα τύχη είχε το ιδανικό μέγεθος. 

Το σουβέρ πρώτα το έβαψα με ακρυλικό μετά του κόλλησα την εικόνα της κοπέλας και στο τέλος το βερνίκωσα.  Το έβαψα για να μην διαφανίζει το μοτιβο του σουβέρ .......

Πάνω στην βερνικωμένη επιφάνεια κόλλησα με ισχυρή κόλλα το σφουγγαράκι (είναι για χρήση μακιγιάζ) αφού πρώτα έκοψα στο σχήμα που επιθυμούσα.

Και τον μαγνήτη τον κόλλησα αν και στεκόταν και μόνος του λόγω του ότι το καπάκι είχε τελικά σίδερο!

αυτά για την ώρα, ευχαριστώ και πάλι για όσα καταπληκτικά φτιάχνετε και εξηγείτε τον τρόπο.............!

αναρρίχηση

Επαναφορά στο «ζωγραφίζειν»...

Ελαιογραφία σε καμβά, 50*70 εκατοστά...